Archives

Όταν επήγα, κυρά μου, στο παζάρι…

… (βιβλίων της πλατείας Κοτζιά), ή αλλιώς η πρώτη αγορά βιβλίων για το 2017!

Με τόσα αδιάβαστα που έχω στα ράφια της βιβλιοθήκης μου, αλλά και στην ντουλάπα, και κρυμμένα σε κουτιά, σε συρτάρια, ακουμπισμένα σε στοίβες, θα έχετε δίκιο να μου πείτε πως δε χρειαζόταν να πάρω κι άλλο βιβλίο – τουλάχιστον μέχρι να διαβάσω αυτά που έχω ήδη – πόσο μάλλον οκτώ!

Κι όμως, και είμαι σίγουρη πως πολλοί από εσάς με καταλαβαίνετε, δε γίνεται να μην ανταποκριθείς στα βιβλία όταν σε καλούν! Ειδικά όταν είναι πολλά μαζεμένα σε ένα μέρος και με τόσο καλές τιμές. (Βέβαια, τιμή του ενός ευρώ σε βιβλίο δεν είδα για να πω την αλήθεια – σε αντίθεση με αυτό που διαφημίζουν εδώ – αλλά και πάλι, δίνεις όσα θα έδινες σε βιβλιοπωλείο για δύο-τρία βιβλία και παίρνεις οκτώ!)

Προσωπικά, πήρα οκτώ βιβλία (ναι, το είπα τρεις φορές για να το εμπεδώσετε) με 37 ευρώ, δηλαδή με μέσο όρο γύρω στα 4,5 ευρώ. Τίμησα όπως και τις προηγούμενες χρονιές τις εκδόσεις Anubis (με δύο βιβλία), Σμίλη, Οξύ και Παρά Πέντε, ενώ αποφάσισα να δοκιμάσω τις εκδόσεις Απόπειρα, Σύγχρονοι Ορίζοντες και Φανταστικός Κόσμος. Συγκεκριμένα (και με τη σειρά των εκδόσεων που απαριθμήθηκαν παραπάνω) πήρα τα εξής:

  1. Γιγαντιαία Οστά και άλλες ιστορίες του Peter S. Beagle (5.00€): Είναι το βιβλίο για το οποίο μάλλον έχω ενθουσιαστεί πιο πολύ – το ξεκίνησα ήδη χθες φεύγοντας από το παζάρι, με το που μπήκα στο μετρό! Διαδραματίζεται στον ίδιο κόσμο με ένα ακόμα βιβλίο του ίδιου που είχα διαβάσει το 2014 και το είχα λατρέψει, τόσο για την κοσμοπλασία, αλλά πολύ περισσότερο για την γραφή του.
  2. Ταξιδιώτες στο Χρόνο της Ali Sparkes (4.00€): Πάντα με γοήτευαν τα ταξίδα στον χρόνο. Με τράβηξε λοιπόν η ιστορία δύο αδερφιών (του Φρέντι και της Πόλι) που “ξύπνησαν” το 2009 μετά από 53 χρόνια “κρυογονικού ύπνου”, στον οποίο τα είχε θέσει ο πατέρας τους το 1956.
  3. Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκραίυ του Oscar Wilde (5.00€): Δε νομίζω πως χρειάζεται να συστήσω το έργο που έχει γίνει πολλάκις ταινία. Ήθελα να βρεθεί στην βιβλιοθήκη μου και το τσίμπησα.
  4. Ο Άρχοντας του Ψεύδους του Graham Masterton (5.00€): Ο Masterton είναι Μάστορας του τρόμου. Το 2014 (και πάλι), είχα διαβάσει ένα βιβλίο του, που διαδραματιζόταν στην Ιρλανδία, και το είχα λατρέψει. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη που έφυγα από το παζάρι με ένα ακόμα βιβλίο του. Εκτός των άλλων, έχει και καταγωγή από το αγαπημένο μου Εδιμβούργο!
  5. Ερωτόκριτος του Βιτσέντζου Κορνάρου (6.00€): Άλλη μια κλασική ιστορία που θα ήθελα να διαβάσω ολοκληρωμένα και εκτός του σχολικού πλαισίου. Και φυσικά, άλλο ένα βιβλίο που θα ήθελα να κοσμεί τη βιβλιοθήκη μου!
  6. Παραμύθια των Απάτσι Τσιρικάουα με επιμέλεια του Morris Edward Opler (4.50€): Τις προηγούμενες χρονιές είχα συναντήσει πολλά βιβλία με παραμύθια από διάφορους λαούς – φέτος είχε μόνο τρία. Από τα τρία επέλεξα αυτό, καθώς θα μπορούσε να μου φανεί χρήσιμο στο μέλλον, σε περίπτωση που εμπνευστώ ιστορία που θα αφορά την συγκεκριμένη (ή άλλη) φυλή Ινδιάνων.
  7. Ταξιδεύοντας στον Χρόνο της Άννας Ίρις (3.50€): Φαντάζομαι πως πλέον είναι σαφές ότι μου αρέσουν τα ταξίδια στο χρόνο! Αν και αυτή τη φορά ο τίτλος δε φαίνεται να είναι κυριολεκτικός. Βάλε όμως στη συνταγή ένα βιβλιοπωλείο, και μάλιστα παλιό, και μάλιστα στο Σαουθάμπτον, και με κέρδισες! Η έκπληξη σχετικά με αυτό το βιβλίο είναι πως είναι γραμμένο εξ’ αρχής στα ελληνικά και πως η συγγραφέας του, αν και γεννημένη στην Τσεχία, είναι μεγαλωμένη στην Ελλάδα.
  8. Δεσμοί Αίματος του C. C. Humphreys (4.00€): Σε αυτό το βιβλίο με κέντρισε το θέμα του, που αφορά την Άννα Μπολέυν, στα χρόνια που ακολούθησαν την εκτέλεσή της. Και φυσικά, το ότι έχω πολύ καιρό να διαβάσω ιστορικό μυθιστόρημα.

Περισσότερα για αυτά τα βιβλία θα γράψω καθώς θα τα διαβάζω. Προς το παρόν, να η απόδειξη της αγοράς τους!

First Books 2017.jpg

 

Το 2016 λογοτεχνικά

Το 2016 υπήρξε μια πλούσια λογοτεχνικά χρονιά, τόσο από την άποψη των βιβλίων που κατάφερα να διαβάσω, όσο και όλων των νέων που απέκτησα – να ‘ναι καλά τα διάφορα παζάρια, αλλά και τα δώρα και ξεσκαρταρίσματα φίλων!

Ιδού ο θησαυρός μου για τη χρονιά που μας πέρασε:

Books 2016.jpg

Ιστορίες που κυλούσαν σα νεράκι,
ιστορίες τρομακτικές κι ιστορίες κουραστικές,
απ’ όλες είχε ο μπαχτσές.

Τώρα όλα τα βιβλία που διαβάστηκαν μέσα στο 2016 έχουν καταχωρηθεί στην αντίστοιχη σελίδα, ενώ ήδη ξεκίνηση και η καταγραφή της αναγνωστικής χρονιάς 2017.

Επίσης, πρέπει να πω πως ακόμα κι αν δεν κατάφερα να διαβάσω 50 βιβλία όπως είχε θέσει στόχο στο Books’ List 2016, είμαι πολύ ευχαριστημένη με την περσινή παραγωγή των 28 βιβλίων, καθώς είναι το προσωπικό μου high score (μαζί με την αναγνωστική χρονιά 2014) από το 2011 που ξεκίνησα την καταγραφή.

Με την ευκαιρία, θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους μια αναζωογονητική και δημιουργική χρονιά, με υγεία, πολλές ευτυχισμένες στιγμές, επιτυχίες και επιτεύξεις στόχων!

Υ.Γ.: Για τους παραπάνω στόχους θα υπάρξει μέσα στις επόμενες ημέρες μεγαλύτερη ανάλυση.

There is something you didn’t know about St. Valentine’s!

St. Valentine's Day.jpg

Photo by Lady Nina

Tomorrow is St. Valentine’s Day. Everybody knows that. However, there is something you don’t know. You don’t have to bring chocolates or flowers to your Valentine. Or rather you don’t need to, in some cases . Maybe what your partner needs in order to feel loved is some quality time, or to spend the whole Sunday hugging under the blanket, or to compliment him about his new hair style, or to keep your promise to her that you would fix that leaking faucet.

For there is not only one love language, but five. Yes, five. Five kinds of ways to show your loved ones that you love them. The problem is, not all of us speak the same language. At least, that is the conclusion Dr. Gary Chapman reached after years of study. And it is all summed up in his book, ‘The 5 love languages’. I was lucky to receive this book as a gift, as I would possibly not have known about it otherwise. And I read it straight away (you can find it listed in the Books of 2015, although I haven’t written a review – and you now know why).

As I said before, there are five love languages: the words of affirmation, the acts of service, receiving gifts, quality time and physical touch. So, in order to understand which of these is your primary love language or the primary love language of the person you love, you can simply make the test provided in ‘The 5 Love Languages’ website.

St. Valentine’s Day, the official day of love, is only a day away. So, what are you waiting for? Do the test, give it to your partner too, and organize an event which combines both of your love languages! And if you need some help, remember that I am here to help you !

A gift for February 1st

It’s been a long time since I last reviewed a book. And, to be honest, I do not enjoy reviewing at all. After all, a review it’s only its writer’s personal view, distilled through their own experiences and taste. This is why we readers should not follow reviews blindly. We should rather learn to ‘feel’ if a certain book is what we want to read or not, if its writing and story appeals to us, if we find its content as well as its appearance of our taste.

So, this is rather a story, a personal story of someone who lived several lives through five books during January. My wish is that, in time, this will become a tradition and every new month will await you with my views about the books of the previous one. Now let’s follow Anin’s footsteps, the girl whose home is my library.

Anin-in-the-library

Anin in the library (Source: Cotewrites website)

Continue reading

Μια γεμάτη μέλι ανάμνηση

Δεν υπάρχει πιο ωραίο ξύπνημα Δευτέρας από αυτό που ακολουθεί ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο με όμορφες αναμνήσεις και μέλι, το μέλι του έρωτα! Γιατί αυτήν ακριβώς την αίσθηση σου δίνει το να μοιράζεσαι πράγματα με το άλλο σου μισό. Είτε είναι αγαπημένα βιβλία δικά σου ή δικά του, αναμνήσεις από μια όμορφη παιδική ηλικία ή πιο πρόσφατες, είτε τραγούδια που ανακάλυψε και αμέσως τα μοιράστηκε μαζί σου…

Μέσα στους τελευταίους μήνες, δε θυμάμαι Δευτέρα που να μην μου έδωσε αυτή την αίσθηση… Αλλά σε αυτή την ανάρτηση, θα αναφερθώ σε ένα συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο, κάπου μέσα στον Μάιο, που άφησε τα χνάρια του και στα Ημερολόγια. Ένα Σαββατοκύριακο με αναμνήσεις για παιδάκια που νοιάζονται και παιδάκια που τα χέρια τους είναι γεμάτα μέλι.

Αναφέρομαι σε δύο βιβλία που μπορεί να χρωμάτισαν και τη δική σας παιδική ηλικία κι αυτά δεν είναι άλλα από τα “Μια ανάμνηση για τον Τίνο” και “Ένα γεμάτο μέλια χεράκι”.

Το βιβλίο “Μια ανάμνηση για τον Τίνο” δεν το έχει γράψει άλλος από τον Λέο Μπουσκάλια, κι έτσι δε θα μπορούσε να μην φέρει συγκίνηση ακόμα και σε κάποιον που το διαβάζει μεγάλος – ας πούμε όχι παιδί στην βιολογική ηλικία, γιατί η εσωτερική ηλικία είναι κάτι διαφορετικό. Είναι μια ιστορία για ένα αγόρι που γνωρίζει μια γιαγιά και γίνεται φίλος της, της κρατάει συντροφιά και κάνει μια μεγάλη θυσία για να διώξει τη μοναξιά μακριά της. Έτσι ο Τίνο, το παιδί αυτό, κερδίζει μια όμορφη ανάμνηση για τον εαυτό του, αλλά και για τους ανθρώπους που τον περιτριγυρίζουν.

Όσο για το βιβλίο “Ένα γεμάτο μέλια χεράκι” είναι γραμμένο από ένα πράγματι “γεμάτο μέλια χεράκι”, αυτό της δικής μας Βούλας Μάστορη. Ήρωάς του είναι και εδώ ένα μικρό αγόρι, το οποίο αυτή τη φορά γίνεται φίλος με έναν παππού. Νομίζει πως είναι ο δικός του παππούς, που κατέβηκε από τον ουρανό για να τον γνωρίσει, παρόλο που κανένας μεγάλος δεν τον πιστεύει. Όλως παραδόξως, το όνομα του αγοριού αυτού είναι Τίμος (όταν του θυμώνουν οι μεγάλοι, τον φωνάζουν Τιμολέων) και στο βιβλίο έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τη νέα ζωή και τον θάνατο, ενώ η έννοια της φιλίας είναι διάσπαρτη σε ολόκληρη την ιστορία.

Δύο βιβλία που θα τα συνιστούσα όχι μόνο σε παιδιά, αλλά και σε μεγάλους – ίσως κυρίως σε μεγάλους, μια και αυτού του είδους οι ιστορίες μας φέρνουν πιο κοντά στον παιδικό εαυτό μας, μας διδάσκουν ξανά τις αρετές και τις μικρές χαρές της ζωής, μας μαθαίνουν να ζούμε και πάλι από την αρχή.

Σας εύχομαι μια υπέροχη και γεμάτη εβδομάδα!

Εκεί που κι οι βασιλιάδες πάνε μόνοι τους

Τώρα έδωσες όρκο και για να τον τηρήσεις πρέπει να συνεχίσεις να διαβάζεις.

  • Τι κοινό έχουν ο Περικλής και η Κοκό Σανέλ; Σίγουρα όχι το φύλο, και σίγουρα όχι τον τόπο καταγωγής και την εποχή.
  • Έφαγες σήμερα σάντουιτς, μπεσαμέλ ή πάστα σεράνο – ξέρεις όμως ποια είναι η προέλευση των ονομασιών τους;
  • Από πού ξεκίνησαν οι λεγόμενες “κακές” λέξεις;
  • Ποιος αριθμός έχει χρησιμοποιηθεί όσο κανένας άλλος; Καμιά μαντεψιά;
  • Και τέλος πάντων, τι κοινό έχουν οι Ρίτα Χέιγουορθ και ο Γούντι Άλεν, πέρα από το ότι αυτά είναι μόνο τα καλλιτεχνικά και όχι τα πραγματικά τους ονόματα;

Continue reading

Εδώ οι Άνθρωποι, εδώ και τα Ποντίκια!

Τι κοινό άραγε έχουν τα πλάσματα του τίτλου, πέρα από το ότι είναι και τα δύο ζωντανά όντα; Μήπως αρέσει και στα δύο είδη το τυρί; Μήπως ζουν και τα δύο σε βρομερές πόλεις; Μήπως χρησιμοποιούνται και τα δύο σε επιστημονικά πειράματα; Ή μήπως η απάντηση είναι ότι απλά είναι και τα δύο θηλαστικά; Ε, λοιπόν, θα σας απογοητεύσω, γιατί δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω! Continue reading